Coffeeshop
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
- Niet te verwarren met Koffiehuis.
Een coffeeshop is in Nederland een openlijk verkooppunt van cannabis. De verkoop van koffie is een bijzaak. Alcohol mag er sinds 2007 niet meer worden verkocht. Naast de functie van winkel heeft een coffeeshop ook de functie van ontmoetings- en ontspanningsruimte en gebruiksruimte voor cannabis.
Inhoud |
[bewerk] Gedoogbeleid
Hoewel de handel in cannabisproducten officieel is verboden volgens de Opiumwet, wordt deze in Nederland onder een aantal voorwaarden (de zogenaamde AHOJ-criteria uit 1992 van het Openbaar Ministerie, later AHOJ-G) gedoogd. Dit komt erop neer dat een coffeeshop door justitie met rust wordt gelaten als men
- geen Affichering toepast (geen reclame)
- geen Harddrugs verkoopt maar alleen softdrugs (de scheiding der markten)
- geen Overlast veroorzaakt, waaronder ook parkeeroverlast
- geen Jongeren toelaat: voor klanten geldt een minimumleeftijd van 18 jaar
- geen Grote hoeveelheden verkoopt of in voorraad heeft. Een coffeeshop mag maximaal vijf gram per dag per persoon verkopen. De coffeeshop mag maximaal 500 gram in voorraad hebben.
Het niet naleven van deze (of andere) regels zorgt vaak voor sluiting van de coffeeshop.
In Nederland wordt het bezit van maximaal 30 gram cannabis niet bestraft. Bij bezit van meer wordt dat geacht voor de handel te zijn en dat wordt wel bestraft. Zo mag de houder marihuana wel verkopen maar niet inkopen (het zogenaamde achterdeurbeleid: de handel aan klanten (aan de "voordeur") wordt gedoogd, terwijl de inkoop (aan de "achterdeur") nog steeds illegaal is, maar niet kan worden aangepakt zolang deze niet ontdekt wordt). Herziening van de wet is volgens velen dan ook nodig. Internationale druk en verdragen staan een verdere versoepeling echter in de weg en er is zelfs sinds ongeveer 2004 sprake van een hardere lijn sinds het ontstaan van het gedoogbeleid in de jaren '70, met name door het oprollen van wietplantages en sluiting van coffeeshops. Op 21 november 2008 vond een Wiettop te Almere plaats waar burgemeesters overlegden over de legalisering van toelevering van coffeeshops.
[bewerk] Verspreiding en aantal
Behalve in de vier grote steden in de Randstad (met name Amsterdam) zijn er concentraties van coffeeshops in de grote steden van Noord-Brabant, (Zuid-) Limburg, in Twente, Zuidoost-Drenthe, het zuiden van Groningen, het Gooi en Zeeland, veelal grensstreken dus.
In 2005 waren er 729 coffeeshops in Nederland. Het aantal gemeenten waar een coffeeshop aanwezig was telde 107 in 2002. Door de overlast die veel coffeeshops toch voor de omgeving meebrengen, de problemen ermee in sommige grensstreken waar ze veel bezoekers uit het buitenland aantrekken die alleen daarvoor komen, het verloederende effect in stadscentra die men juist graag wil opkrikken en de veranderde publieke opinie proberen gemeenten het aantal weer terug te dringen. Dat is de laatste jaren ook gelukt.
[bewerk] Lokaal beleid
Het coffeeshopbeleid verschilt per gemeente. Gemeenten kunnen kiezen voor de nuloptie. Veel gemeenten staan de opening van nieuwe coffeeshops of uitbreiding van het aantal niet toe. In Amsterdam zijn coffeeshops verplicht een groen-witte coffeeshopvergunning met shopnummer op het raam te hangen. Rotterdam wil in 2009 de helft van zijn coffeeshops sluiten omdat ze te dicht bij een school staan. Ook andere gemeenten, maar ook de regering beraden zich op het vaststellen van minimale afstanden tussen coffeeshops en scholen.
Maastricht is van plan om alle coffeshops te verplaatsen naar een Wietboulevard buiten de stad. Op 23 oktober 2008 maakten de gemeenten Bergen op Zoom en Roosendaal bekend dat ze van plan zijn om binnen drie maanden alle acht coffeeshops in die twee steden te willen sluiten. Tot die tijd mag maximaal twee gram per klant worden verkocht, in plaats van de landelijk gebruikelijke vijf gram. Als de gemeenten dit plan in zijn geheel doorzetten, zal het voor het eerst zijn dat een gemeente het gedoogbeleid voor coffeeshops afschaft.
In Bussum is er een gemeentelijk monopolie geweest om zo de overlast te beperken en het gebruik en de verkoop te reguleren. Een later verzelfstandigde stichting, De Piramide, is sinds 25 jaar de enige legale coffeeshophouder in de gemeente.
[bewerk] Rookverbod
Sinds het rookverbod voor de horeca dat op 1 juli 2008 in werking trad is het roken van joints waarin ook tabak vermengd zit ook in coffeeshops verboden. Het roken van pijpen, waterpijpen, vaporizers en joints van pure wiet blijven toegestaan. Grotere coffeeshops hebben een aparte rookruimte ingericht. Het rookverbod in coffeeshops is omstreden omdat de Voedsel en Waren Autoriteit niet de bevoegdheid heeft om joints op de aanwezigheid van tabak te controleren. Er zijn tabaksvervangende middellen op de markt, waaronder Hoefblad (Petasites Habitus), waarmee de hennepproducten gemengd kunnen worden.
[bewerk] Coffeeshops in andere landen
- In de gekraakte wijk Vrijstad Christiania in Kopenhagen, Denemarken) was tussen 1970 en 2004 sprake van openlijke handel van softdrugs in kraampjes en in ontmoetingsruimten. De verkoop van harddrugs is volgens de regels van Christiania verboden. Toen de overheid probeerde de macht in de vrijstaat terug te veroveren, begon de politie ten eerste met de ontmanteling van de openlijke softdrugshandel. De handel verplaatste zich naar de rest van Kopenhagen en het land en kwam deels in handen van gewapende bendes die in hun clubs ook harddrugs verkopen.
- In Zwitserland zijn openlijke verkooppunten van "geurkussentjes", die in feite porties marihuana zijn. De aanpak van deze winkeltjes is regionaal erg verschillend.
- In Canada zijn enkele coffeeshops na enkele maanden door de politie gesloten.
- In Engeland zijn er kortstondige experimenten geweest.
- In Tsjechië heeft het liberale drugsbeleid geleid tot min of meer openlijke verkooppunten.
[bewerk] Zie ook
[bewerk] Externe links
- Aan welke voorwaarden dient een coffeeshop te voldoen ?, pagina bij het Openbaar Ministerie.